Cargando"Aquel día dejé de temer a perder y empecé a temer a no ganar" (hace 7 días)
Patatera, 20 años, de Sant Sadurní d'Anoia (Catalunya)
2º de Educació Primària (UB)
Soy extrema, soy un lío, susceptible hasta morir...! ![]()
Discutir aún sabiendo que no tengo razón. Los atardeceres con buena compañía. Darle doscientas veinte mil vueltas a las cosas. Las siestas interminables. Cerrar los ojos como sutil forma para desaparecer. Ganar alegrías y restar tristezas. Las tardes de tormenta y las mañanas al Sol. Dar consejos a los demás que ni yo misma me sé aplicar. Reírme de mis propios errores. La brisa del mar. Enfadarme con el mundo y después darme cuenta de lo simple que son las cosas. Las sonrisas sin causa especifica. El brillo en la mirada de aquellos que me importan. Que lo que un día eran metas ahora sean realidades. Las tardes con los míos donde cualquier tontería es un magnífico tema de conversación. Madrugar. Buscar formas en las nubes. Enfadarme y llorar como primera solución ante todos mis problemas. Descubrir que todo lo que puede pasar es aún mejor de lo que había imaginado. Las sorpresas acompañadas con unas buenas carcajadas. Construir recuerdos en cualquier lugar. Vivir intensamente e intentar sacarle el máximo partido a todo. Recuerda, si algo te hizo durante un momento feliz, ya ha valido la pena.
Si no estás en patatabrava, no eres universitario. ¡Regístrate!, porque es gratis, rápido, y mola.

T’has apuntat correctament a aquesta assignatura. T’avisarem quan hi hagi nous continguts de la mateixa!